Neurochirurg Marike Broekman werkt vanuit verwondering

‘Waarom doen we het eigenlijk zó?’

Neurochirurg Marike Broekman werkt dagelijks aan de zorg voor patiënten met
hersentumoren in HMC. Daarnaast is ze onder meer voorzitter van de
Wetenschapscommissie. Voor haar begint vooruitgang met één simpele vraag: “Waarom doen we dit eigenlijk zó?” Vanuit die verwondering werkt zij, samen met haar team, iedere dag aan betere zorg voor patiënten.

“Het iedere dag een beetje beter doen. Voor mij begint dat met verwondering. Dat klinkt misschien abstract, maar binnen HMC zie ik dat dit voor veel collega’s dagelijkse praktijk is. Verwondering leeft in vragen als: waarom doen we dit eigenlijk zo? En: wat betekent dit nu echt voor een patiënt? Dit soort vragen vormen het startpunt van verbetering. Voor patiënten met hersentumoren probeert ons team de uitkomsten te veranderen. Nog altijd moeten we namelijk jaarlijks honderden keren aan een patiënt vertellen dat de ziekte niet te genezen is. Dat blijft confronterend, en precies dát is onze motivatie om het beter te willen doen. Ons doel is om daar, stap voor stap, verandering in te brengen

Tellen is essentieel

Naast verwondering is het tellen van dingen essentieel. Zo telden we het aantal tromboses en bloedingen bij patiënten na een hersentumoroperatie die of lang of juist alleen in het ziekenhuis antistollingsmedicatie kregen. We zagen dat patiënten die alleen in het ziekenhuis dit medicijn kregen, niet vaker een trombosebeen of longembolie kregen, maar wél minder vaak een bloeding in de hersenen na de operatie. Dat betekent dat patiënten niet standaard met bloed verdunnende injecties naar huis hoeven, en geen thuiszorg nodig hebben om deze toe te dienen. Wetenschappelijke nieuwsgierigheid helpt ons om data niet alleen te verzamelen, maar er ook daadwerkelijk wijzer van te worden. Verwondering betekent ook dat je je kunt voorstellen dat zorg en behandeling er anders uit zouden kunnen zien. Een van de

grootste obstakels bij de behandeling van hersentumoren is de bloed-hersenbarrière, die ervoor zorgt dat veel therapieën de tumor nauwelijks bereiken. Maar wat als we die barrière tijdelijk zouden kunnen openen? Binnen HMC doen we nu onderzoek naar deze mogelijkheid. Bij patiënten met een teruggekeerde tumor implanteren we een device dat de barrière tijdelijk kan beïnvloeden, zodat chemotherapeutica de tumor wél kunnen bereiken.

Aandacht voor verschillende perspectieven

Tot slot is aandacht voor verschillende perspectieven onmisbaar. Diversiteit in teams is een voorwaarde voor goede wetenschap en innovatie. Dat geldt voor verschillen in discipline, ervaring en achtergrond, maar ook voor gender. Vrouwen leveren een essentiële bijdrage aan wetenschap en zorginnovatie – door andere vragen te stellen, andere accenten te leggen en wetenschap te verbinden met de impact op het dagelijks leven van patiënten. Innovatie ontstaat alleen in een cultuur waarin vragen stellen wordt gewaardeerd, waarin ruimte is om disciplines te verbinden en waarin van elkaar geleerd wordt, ongeacht functie, achtergrond of hiërarchie.

Want uiteindelijk begint vooruitgang niet met het hebben van alle antwoorden, maar met het durven stellen van betere vragen – iedere dag opnieuw.”